وأرفق نتنياهو الصورة بنص للمعلق اليميني يوفال بلومبرغ يحذر من "خطر وجودي" تمثله إيران ويربط التصويت لخصوم نتنياهو بخطر "شواه ثانية".
תקראו את הדברים החשובים של יובל בלומברג: מדינת ישראל נמצאת בסכנה קיומית אמיתית ומוחשית. אם האיראנים ישיגו גרעין, שום דבר כבר לא ישנה יותר. הכל כל כך טפל אל מול הסכנה הקיומית של איראן והציר השיעי. הסערות המבוימות והמומצאות חדשות לבקרים נועדו להסיט את תשומת הלב מהדבר האחד שהוא החשוב ביותר: סיום העבודה באיראן. זה נוגע בקיום הפיזי של כל אדם ואדם כאן. יש לנו עוד שנתיים של טראמפ לסיים את העבודה באיראן, ואין לדעת מה יהיה לאחר מכן, אם זו תהיה קמאלה האריס, או תואם מאמדני כלשהו. זה חלון הזמן שנותר לנו כדי להשלים את העבודה הנדרשת כדי להבטיח את הקיום הפיזי שלנו לשנים הבאות. כל משאבי המדינה הנדרשים, צריכים להיות מושקעים במשימה הזו. קטאר, חרדים, אוריך, גיוס, התראות. הכל מסך עשן ענקי כדי להסתיר את הנושא היחיד שניצב מעל כולם בפער. אם יפלו במרכז הארץ שתי פצצות אטום, את מי יעניינו כל סערות הסרק האלה? הדורות הבאים לא יסלחו לנו אם נפספס את חלון ההזדמנויות ההיסטורי שמאפשר לנו לנסות ולהשלים את המשימה הקריטית ביותר שעומדת בפני הדור שלנו. זה לא יקרה עם ראש ממשלה שמוחזק בצווארו על ידי האחים המוסלמים וסייעני הטרור. זה לא יקרה עם ראש ממשלה שלא מסוגל להרים את הטלפון ולנהל שיחה אינטימית רציפה עם טראמפ. זה לא יקרה עם ראש ממשלה שלא מסוגל לעמוד בלחץ של ראיון טלויזיה. השינאה לנתניהו, ככל שהיא עולם ומלואו עבור מחנה שלם, לא תעזור מול הגרעין האיראני. כל אחד שדואג לקיום הפיזי שלו, של משפחתו, ושל אהוביו, ידו צריכה לרעוד לפני שהוא בוחר במישהו שלא יהיה מסוגל להשלים את המשימה, ובכך לדון את עצמו ואת משפחתו לסכנה של שואה שניה, בגלל השינאה הפוליטית שלו או בגלל סערת דמה מטופשת וחסרת חשיבות.
واتهمت المعارضة نتنياهو بترهيب وإثارة الذعر في اللحظات الأخيرة، فيما يقدم مؤيدوه المنشور كتحذير من التهديد الإيراني مشروع.
الصورة تظهر الصورة سحابة فطرية ضخمة بلون برتقالي ناري ترتفع فوق مدينة تل أبيب المكتظة بالأبراج، مع موجة صدمة دائرية تمتد من قاعدة الانفجار عبر المباني، وأفق بحري خلفها.
وهي بأسلوبها تبدو مولدة بالذكاء الاصطناعي، وقد وصفتها وسائل إعلام بأنها تمثل انفجارا نوويا فوق تل أبيب.
ولا تتضمن الصورة المرفقة معلما يحدد المدينة، فمبانيها عامة، وتحديدها بتل أبيب يستند إلى ما ذكرته التغطيات الصحفية.
ويفتتح النص بالقول إن إسرائيل في "خطر وجودي حقيقي وملموس"، وإنه إذا حصل الإيرانيون على سلاح نووي "فلن يتغير شيء بعد ذلك"، وإن كل شيء آخر "ثانوي" أمام الخطر الوجودي الذي تمثله إيران و"المحور الشيعي".
ويصف الجدالات السياسية المتجددة بأنها "عواصف مفتعلة ومختلقة" هدفها صرف الانتباه عن المسألة الأهم: "إنهاء العمل في إيران".
ويحدد النص إطارا زمنيا، فأمام إسرائيل "عامان آخران من ترامب" لإنجاز المهمة، ولا أحد يعلم ما سيأتي بعدهما، ملمحا إلى احتمال وصول كامالا هاريس أو من يماثلها إلى البيت الأبيض.
ويطالب بتسخير "كل موارد الدولة" لهذه المهمة.
تاريخ النشر: 25.10.2026 | 17:07 GMT